Jeśli szukają Państwo prostego przewodnika do rozwiązania złożonego problemu biznesowego i zawodowego, zapraszamy do Szmaragdowego Miasta. Autorzy bestsellerów New York Timesa Roger Connors, Tom Smith i Craig Hickman uważają, że „cykl ofiary”, czyli kultura oparta na odmowie dostrzegania problemów, przyjmowania za nie odpowiedzialności, rozwiązywania ich i podejmowania działań, jest poważnym problemem biznesowym. Wyjaśniają, jak cykl ofiary powstrzymuje firmy i kariery od osiągania wyników. Ich książka przedstawia „Czarnoksiężnika z krainy Oz” jako rozszerzone ramy dla różnych technik samopomocy, które mogą Państwo zastosować, aby przezwyciężyć poczucie bycia ofiarą i wyeliminować kulturę bycia ofiarą z Państwa organizacji. Książka wyjaśnia również, jak przyjęcie większej odpowiedzialności za wyniki może sprawić, że osoba, zespół lub organizacja powróci na drogę sukcesu. A jeśli metafora z Krainy Oz jest tu i ówdzie nieco naciągana, to proszę się z nią pogodzić. getAbstract uważa, że rady są rozsądne, a podróż zabawna. Podobnie jak Dorotka, cynowy człowiek, lew i strach na wróble, również Państwo mogą udać się w podróż żółtą ceglaną drogą do magicznego królestwa, gdzie można osiągnąć niezwykłe rezultaty.

Streszczenie oryginału tłumaczone algorytmicznie (przepraszamy za ewentualne błędy) jako materiał na nasze szkolenia z zarządzania.

Take-Aways

  • Czytając „Czarnoksiężnika z krainy Oz” można się wiele nauczyć o zarządzaniu.
  • Zgodnie z „zasadą Oza” mają Państwo możliwość przekroczenia swojej sytuacji i osiągnięcia pożądanych rezultatów.
  • Proszę nie być ofiarą. Proszę spojrzeć na fakty. Proszę nie zaprzeczać, przyjąć na siebie odpowiedzialność, nie obwiniać innych, przejąć inicjatywę, nie dryfować i nie tracić czasu na próby obrony.
  • Cienka linia dzieli osiągnięcia od porażki lub inercji.
  • Bycie odpowiedzialnym i branie na siebie odpowiedzialności to tajemnica utrzymania się ponad tą linią.
  • Gdy staje Pani przed problemem, należy go „dostrzec, wziąć na siebie, rozwiązać i zrobić”. Nie należy się rozpraszać, próbując rozwiązywać nieproblemy lub niewłaściwe problemy.
  • W Czarnoksiężniku z krainy Oz lew symbolizuje odwagę, aby zobaczyć, co trzeba zrobić.
  • Blaszany człowiek symbolizuje posiadanie serca, aby uznać prawdę.
  • Strach na wróble symbolizuje odkrycie, że ma się mądrość do rozwiązywania dużych problemów.
  • Dorotka symbolizuje umiejętność wykonania zadania. Proszę nie wahać się działać. Proszę stukać obcasami.

Podsumowanie

Nad i pod linią
Cienka linia oddziela osiągnięcia od ich przeciwieństwa – porażki lub inercji. Aby pracować ponad tą linią, należy wykonać te kolejne „kroki do odpowiedzialności”: „Zebrać się na odwagę, aby to dostrzec, znaleźć serce, aby to uznać, zdobyć mądrość, aby to rozwiązać” i zrealizować swoje rozwiązanie „wykorzystując środki, aby to zrobić”. Działania przeciwne znajdują się poniżej linii, w sferze braku osiągnięć, wiktymizacji i apatii. Do takich działań należą: usprawiedliwianie się, obwinianie innych, dezorientacja, odmowa przyjęcia odpowiedzialności, poczucie bezradności, troska tylko o siebie i tuszowanie problemów lub całkowite ich negowanie.

„O wiele łatwiej jest głosić odpowiedzialność niż ją praktykować”.
Odpowiedzialność jest, jeżeli nie magicznym rozwiązaniem na wszystko, to na pewno rozwiązaniem na wiele rzeczy. Książki biznesowe pełne są przykładów firm, które znalazły się w trudnej sytuacji, ponieważ ludzie odmówili podjęcia kroków w kierunku odpowiedzialności. Firma Cisco Systems zdobyła swoją reputację dzięki odważnemu, pomysłowemu zarządzaniu i niesamowitemu sukcesowi w ciągu 40 kwartałów nieprzerwanego wzrostu. Jednak firma Cisco zaryzykowała swoją pozycję, gdy jej klienci wpadli w kłopoty w związku z implozją bańki na rynku akcji technologicznych. Początkowo nie dostrzegając pewnych sygnałów, kierownictwo zrozumiało problem i poradziło sobie z nim, ale rozwiązanie wymagało miliardowych odpisów i zwolnień, które pochłonęły 8 500 miejsc pracy.

„Dorotka nosiła magiczne pantofelki przez całą swoją podróż, ale nie wykorzystywała ich mocy, dopóki nie poznała 'zasady Oz’: Ludzie mają w sobie siłę, która pozwala im wznieść się ponad okoliczności i osiągnąć pożądane rezultaty.”
Firma Cisco nie jest niezwykła, poza tym pozytywnym aspektem, że dostrzegła swój problem i podjęła niezbędne kroki w kierunku jego rozwiązania. Odmowa stawienia czoła problemom i przyjęcia odpowiedzialności wydaje się być naturą ludzką. Ludzie nie widzą tego, czego nie chcą widzieć. Jednym z niewielu jawnych fiask w obfitującej w sukcesy historii General Electric był błąd o wartości 450 milionów dolarów, polegający na zastosowaniu elementów ze sproszkowanego metalu w sprężarkach lodówek. GE i inne firmy miały już wcześniej problemy z takimi komponentami, ale zespół projektowy zastosował je. Kiedy okazało się, że komponenty nie działają, osoby z wewnątrz obwiniały się wzajemnie i próbowały ukryć problem; zaprzeczanie doprowadziło do braku działania. Awaria mechaniczna byłaby trudna, gdyby ludzie zajęli się nią wcześniej, ale opóźnienia w stawianiu czoła faktom powiększyły problem.

Czy są Państwo poniżej linii?
Aby rozpoznać, kiedy Pan lub Pana organizacja zsuwa się poniżej linii dzielącej osiągnięcia od ślepego zaułka, proszę spróbować tej szybkiej autodiagnozy:

Czy ma Pan poczucie, że w niewielkim stopniu lub wcale nie kontroluje Pan swoich okoliczności?
Czy słucha Pan, gdy ludzie mówią Panu, że nie robi Pan wszystkiego, co mógłby Pan robić?
Czy obwinia Pan innych ludzi? Czy jest Pan defensywny?
Czy podczas omawiania problemu mówi Pan raczej o tym, dlaczego nie może Pan czegoś zrobić, zamiast szukać rozwiązań?
Czy unika Pan sytuacji, które wymagają od Pana zdawania sprawy ze swoich obowiązków?
Czy ludzie szukają Pana, aby opowiedzieć, jak ktoś ich wykorzystał?
Czy unika Pan zadawania sobie pytań, na które odpowiedzi mogłyby wskazywać na Pana?
Czy ma Pan poczucie, że ludzie traktują Pana niesprawiedliwie i że nie może Pan tego naprawić?
Czy jest Pan pesymistą? Czy mówi Pan: „To nie moja sprawa”?
„Gdy napotka Pan trudną sytuację, proszę zapytać (…), czy chce Pan nadal tkwić w tej trudności, czy też spróbować dokonać jakiegoś przełomu, aby się z niej wydostać”.
Jeżeli ma Pan takie problemy, proszę się z nimi zmierzyć i uznać je za „przeszkody w odpowiedzialności i osiąganiu wyników”. Proszę uważać: Życie poniżej linii przechodzi przez rozpoznawalny sześciostopniowy „cykl ofiary”:

„Ignorowanie/zaprzeczanie – Proszę sobie przypomnieć, jak kierownictwo i pracownicy odmawiali uznania oczywistego upadku przemysłu stalowego w USA.
„To nie moja praca!” – Wiele osób woli unikać odpowiedzialności, zwłaszcza gdy jej przyjęcie wiąże się z ryzykiem osobistym lub zawodowym. Wolą nie robić nic, ale nie zdają sobie sprawy, że muszą przyjąć odpowiedzialność również za to.
„Gra w obwinianie” – Aby uniknąć odpowiedzialności, firmy dołączają wyszukane zastrzeżenia przy wysyłce produktów lub świadczeniu usług. Te zastrzeżenia pozwalają im zrzucić winę za problemy na konsumentów lub doręczycieli, ale nie rozwiązują problemu klienta. Obwinianie jest inwazyjne i zaraźliwe. W grze w obwinianie każdy oskarża każdego innego i nikt niczego nie osiąga.
„Powiedz mi, co mam robić” – Ludzie na ogół nie chcą być odpowiedzialni za swoje działania. Czekają, aż ktoś zaproponuje rozwiązanie i wyda polecenie. Jeżeli wykonują Państwo polecenia, mogą Państwo uniknąć winy i zrzucić ją na osobę wydającą polecenia.
„Osłaniaj swój ogon” – Ludzie, którzy skupiają się na ochronie siebie, nie wprowadzają innowacji ani nie robią postępów. Niektórzy odmawiają udziału w spotkaniach lub wychodzą w czasie kryzysu tylko po to, aby nikt nie mógł ich później pociągnąć do odpowiedzialności za błędne działania.
„Poczekaj i zobacz” – Sparaliżowani pracownicy zapewniają siebie, że coś dobrego może się wydarzyć, jeżeli nic nie zrobią, więc zamiast działać, pozwalają sytuacji dryfować.
Być odpowiedzialnym
Po pierwsze, należy prawidłowo zdefiniować odpowiedzialność. W wielu organizacjach „odpowiedzialność” oznacza tak naprawdę „winę”. O odpowiedzialności słyszy się tylko wtedy, gdy coś tonie, wybucha lub się psuje. Gdy wszystko jest super, nikt nie pyta, kto jest odpowiedzialny za ten sukces. Zdefiniuj odpowiedzialność jako „osobisty wybór, aby wznieść się ponad okoliczności i wykazać się odpowiedzialnością, która jest niezbędna do osiągnięcia pożądanych rezultatów”. Odpowiedzialność obejmuje sukces, a nie tylko porażkę. Pewien kierownik sprzedaży umieścił na korytarzu biurowym dzwonek i dzwonił, gdy ktoś zamykał sprzedaż. Przedstawiciele handlowi zwracali na to uwagę. Chcieli być odpowiedzialni za to, że dzwonek zadzwoni. Ludzie, którzy są przepełnieni duchem odpowiedzialności, będą

Prosić o konstruktywną krytykę i szczere informacje zwrotne.
Domagać się prawdy, nawet gdy boli, i stawiać czoła faktom, niezależnie od tego, jak bardzo są przerażające lub nieprzyjemne.
Nie tracić czasu i energii na rzeczy, których nie można kontrolować lub na które nie ma się wpływu.
Zaangażować się w 100% w to, co się robi, a jeżeli zaangażowanie zaczyna słabnąć, starać się je na nowo rozbudzić.
Przejęcie pełnej odpowiedzialności za swoją pracę i jej wyniki.
Cieszyć się odpowiedzialnością za to, co się dzieje.
Zawsze zadawać sobie pytanie: „Co jeszcze mogę zrobić?”.
„Zbyt często ludzie postrzegają nieszczęśliwe okoliczności jako wypadki losowe, ale gdy znajdą się w przyjemniejszych okolicznościach, automatycznie przypisują sobie zasługi za dobrze wykonaną pracę”.
Prawdziwa odpowiedzialność jest wspólna. Ludzie są wzajemnie odpowiedzialni. Każdy członek zespołu musi być odpowiedzialny, a to oznacza, że trzeba wziąć na siebie problem, aby osiągnąć właściwy wynik. W rozwiązywaniu problemów należy stosować podejście „zobacz to, posiadaj to, rozwiąż to i zrób to”.

„Decydujący pierwszy krok nad linią: Zobaczyć to”
Proszę sobie wyobrazić, jak czuł się Jim Copeland, Prezes Zarządu Deloitte & Touche, gdy zawód księgowego znalazł się w centrum uwagi opinii publicznej po skandalach Enronu, WorldCom i Arthura Andersena.

„Proszę skoncentrować swoje wysiłki na usunięciu przeszkód stojących pomiędzy Państwem a pożądanymi wynikami”.
Firma Deloitte and Touche robiła dokładnie to, przeciwko czemu protestowali krytycy – mieszała usługi doradcze i audytorskie. W ciągu kilku godzin po usłyszeniu, że jeden z głównych klientów odchodzi z tego powodu, Copeland i jego kluczowi członkowie kierownictwa opracowali plan rozdzielenia audytu i doradztwa.

Copeland musiał podjąć duże ryzyko. Doradztwo stanowiło bardzo dochodową część działalności firmy. Ale on dostrzegł problem, stawił mu czoła i uporał się z nim, a wtedy nie był to już problem.

„Zmiana perspektywy i przyjęcie nowych postaw i zachowań może zająć ludziom trochę czasu”.
Proszę porównać jego stanowczość z bezczynnością i zwlekaniem tak wielu biznesmenów. Gdy ludziom brakuje odwagi – proszę pomyśleć o nieśmiałym lwie z Czarnoksiężnika z Krainy Oz – nie nie widzą problemów, lecz świadomie odmawiają ich dostrzeżenia ze strachu. Tego, czego nie widzą, nie potrafią rozwiązać. Dlatego, w ich tchórzliwych umysłach, nie są odpowiedzialni ani odpowiedzialne. Proszę teraz pomyśleć, jak śmieszne są ich uniki i wymówki. Zamiast tego proszę zrobić to, co zrobił tchórzliwy lew: Proszę zdobyć się na odwagę.

„Drugi niezbędny krok nad linią: Własny”
Ludzie w organizacji, którzy widzą problem i biorą odpowiedzialność za jego rozwiązanie, są złotem. Ludzie, którzy odrzucają odpowiedzialność, nie robią nic. Jeżeli kiedykolwiek widzieli Państwo siebie jako ofiarę strasznej niesprawiedliwości, proszę zastanowić się nad tym doświadczeniem i zapytać siebie:

Co wiedział Pan, że jest prawdą, a na co po prostu zamknął Pan oczy?
Gdyby ponownie znalazł się Pan w takiej samej sytuacji, co by Pan zmienił?
Jakie ostrzeżenia migały?
Czego nauczyło Pana doświadczenie, z którego mógł Pan skorzystać, ale nie zrobił tego?
Dlaczego był Pan odpowiedzialny? Co Pan popełnił lub czego zaniechał?
„Społeczeństwo obserwatorów nie jest społeczeństwem uczestników. Jeżeli siedzi Pan na uboczu i patrzy, jak rozgrywa się „gra Pańskiego życia”… traci Pan możliwość wpływu na wynik końcowy.”
Proszę spojrzeć prawdzie w oczy. Nie pozwolić na to, aby sprawy toczyły się swoim torem, oddając się fantazji, że to one toczą się swoim torem. Jak Blaszany Drwal, proszę odnaleźć swoje serce i nauczyć się dbać o siebie na tyle, aby wziąć odpowiedzialność za swoje okoliczności.

Gdy ludzie nie biorą odpowiedzialności, dochodzi do katastrof. Astronauci z promu kosmicznego Columbia zapłacili życiem za to, że biurokraci obniżający koszty w NASA i w innych miejscach nie dostrzegli problemów i nie wzięli ich na siebie. Proszę mieć serce.

„Trzeci trudny krok nad linią: Rozwiąż to”
Strach na wróble „symbolizuje mądrość w rozwiązywaniu problemów, zdolność, jak się okazało, posiadaną przez cały czas”. Proszę przyjąć do wiadomości i rozwiązywać problemy, ale nie próbować rozwiązywać sytuacji, które nie są problemami. Nie należy działać dla samego działania ani zmieniać dla samego zmieniania. Menedżerowie na nowych stanowiskach mają pokusę, aby krzątać się wokół zmian, ponieważ wyglądanie na zajętego jest zazwyczaj dobrym sposobem na awans. Rozwiązują problemy, które nie są problemami. Nierozwiązanie prawdziwego problemu i rozwiązanie nie-problemu to dwie strony tego samego medalu.

„Tylko wtedy, gdy bierze Pan pełną odpowiedzialność za swoje myśli, uczucia, działania i wyniki, może Pan kierować swoim losem; w przeciwnym razie zrobi to ktoś lub coś innego.”
Jak rozpoznać problem, gdy się go widzi? 10 najgroźniejszych nierozwiązanych problemów, z którymi borykają się organizacje, to: „słaba komunikacja, rozwój ludzi, wzmocnienie pozycji, brak dopasowania, uprawnienia, brak równowagi między pracą a życiem osobistym, słabe wyniki, rozwój kadry kierowniczej wyższego szczebla, konflikty międzyfunkcyjne i zapalenie programowe”, czyli ślepe podążanie za wszystkimi modnymi programami, które pojawiają się i znikają.

„W domu w Kansas Dorotka już nigdy nie będzie taka sama, ponieważ w trakcie swojej uciążliwej podróży nauczyła się, że jest panią własnego losu”.
Proszę wykorzystać swoje przywództwo, mądrość i rozwagę, aby odróżnić to, co trzeba zrobić, od tego, co nie trzeba. Marnowanie czasu na niepotrzebne działania zabiera czas, który należy poświęcić na skuteczne działanie. Proszę wykorzystać swoje umiejętności „rozwiązywania problemów”:

„Pozostań zaangażowany” – Bądź przytomny i skup się na tym, co możliwe.
„Wytrwałość” – Trzymać się uparcie, aż się uda.
„Myśl inaczej” – Szukaj dziwnych i szokująco odmiennych punktów widzenia.
„Twórz nowe powiązania” – Buduj nowe i nieznane relacje.
„Przejmij inicjatywę” – Idź pierwszy, nie czekaj na kogoś innego.
„Bądź świadomy” – Zaangażuj się i pozostań zaangażowany.
„Czwarty i ostatni krok nad linią: Zrób to”.
Dorotka stuknęła obcasami, aby uwolnić magię rubinowych pantofelków. Tak, podejmowanie działań może wydawać się ryzykowne, nawet jeżeli widziało się już problem, było się jego właścicielem i opracowało rozwiązanie. Działanie w kryzysie jest zawsze trochę przerażające. Mimo to należy działać. Alternatywą jest paraliż, który oznacza, że wszystkie inne Państwa wysiłki poszły na marne.

„W Oz można się wiele nauczyć. Ciesz się podróżą przez całe życie”.
Liderzy muszą stosować te zasady do siebie i do swoich organizacji. Interwencja sama w sobie jest ryzykowna. Pozostawienie zespołowi samodzielnego myślenia jest ważne, ale może być również sposobem na uchylenie się od odpowiedzialności za przywództwo. Proszę spróbować wypełnić tę listę cech przywódczych:

Działać odpowiedzialnie, tak jak chce Pan, aby postępowali Pana pracownicy.
Tolerować sporadyczne wypowiedzi „poniżej pasa”. Uznać, że członkowie Państwa zespołu muszą czasami radzić sobie z frustracją. Sprawdzać ich skargi, aby upewnić się, że nie popełniają samobójstwa.
Znać unik, gdy się go widzi, i uchylanie się, gdy się go słyszy.
Czynić ludzi odpowiedzialnymi, aby ich wzmocnić.
Prosić o uczciwe informacje zwrotne i coaching, a także coachować innych cierpliwie i z szacunkiem.

O Autorach

Roger Connors i Tom Smith są współzałożycielami Partners in Leadership. Są współautorami bestsellerów New York Timesa Change the Culture, Change the Game oraz How Did That Happen? Craig Hickman jest również autorem książki Mind of a Manager, Soul of a Leader oraz współautorem książki Creating Excellence.

Rate this post